Muchomorek – dzielne kocię dalej walczy!

Muchomorek - dzielne kocię dalej walczy!

Aktualizacja: 04.06.2013 r.

Zakrawa to naprawdę już na walkę z wiatrakami, ale nie poddajemy się. Kiedy zawiodły wszystkie nowoczesne leki i sposoby – zwróciliśmy się ku medycynie hm… właściwie starożytnej. Wczoraj rozpoczęliśmy autohemoterapię, czyli leczenie własną krwią. Pani Doktor pobiera troszkę krwi od Muchomorka, a następnie wstrzykuje mu ją domięśniowo. Metoda stara jak świat, trochę zapomniana po odkryciu antybiotyków, ale wciąż skuteczna. Czy pomoże Muchomorkowi – zobaczymy. Czarnuszek po ostatnim załamaniu zdrowotnym – szybko się pozbierał. Jest dużo, dużo lepiej, ale wciąż nie tak, jakbyśmy chcieli. Co ważne – poprawiła się Muchomorkowa sierść – jest znów ładna i lśniąca. Żeby w końcu ten kurdupelek wyzdrowiał na tyle, aby móc rozpocząć poszukiwania własnego domku…

Aktualizacja: 21.05.2013 r.

Skończyliśmy podawanie autoszczepionki, niestety nie ma poprawy. Mało tego – trzy dni przed ostatnią dawką Muchomorek rozchorował się bardziej – wzmożony katar ropny i spuchnięty grzbiet nosa, kociak osowiały i smutny. Zrobiliśmy kolejne rtg, bo była obawa, że choroba mogła zmienić kości. Na szczęście kości są czyste, co dziwne – zatoki także. Nie mamy pomysłu, czemu malutki tyle czasu katarzy… Tym bardziej, że przy tym wszystkim czuje się dobrze, ma apetyt, bawi się. Być może taka jego uroda, tylko kto zechce zaopiekować się wiecznie ciągnącym nosem kociakiem?…?

Aktualizacja: 09.04.2013 r.

Dostaliśmy wczoraj informację z laboratorium, że autoszczepionka jest gotowa! dziś ma dojechać do lecznicy. Mamy naprawdę duże nadzieje, że ta terapia okaże się skuteczna i że w końcu coś naszemu czarnemu kluseczkowi pomoże.

Sam Muchomorek czuje się nieźle, ale wciąż ma kłopoty z drożnością dróg oddechowych. Dźwięki, jakie wydaje przy oddychaniu stroszą włosy na głowie. To naprawdę cud, że on się jeszcze nie udusił…

Trzymajcie za nas kciuki. Oby się udało, oby pomogło…

Aktualizacja: 29.03.2013 r.

Autoszczepionki wciąż nie ma, czekamy dalej. Mamy nadzieję, że po Świętach wyhodowanych bakterii będzie na tyle dużo, aby zacząć podawać lek. Tymczasem Muchomorek – po konsultacjach z ludzkim lekarzem – od wczoraj jest bardzo intensywnie uodparniany aż trzema immunostymulatorami na raz.  Na szczęście zastrzyki nie są bolesne…

Ten kociak tyle już wycierpiał, a wciąż się nie poddaje, wciąż jest wspaniałą, łagodną przytulanką, tak bardzo chcielibyśmy aby w końcu mu się udało pokonać chorobę i żeby znalazł swój własny dom i własnego człowieka…

Aktualizacja: 18.03.2013 r.

No i nic nowego. Antybiotyk ostatniego rzutu wstrzymany, bo weterynarze postanowili spróbować jeszcze autoszczepionki.  Tak więc zebraliśmy materiał biologiczny (czyli po prostu kocie smarki) i pojechał do laboratorium. Już wiemy, że wyhodowano dwie bakterie, z czego jedna jest chorobotwórcza. Po rozmowie z naszymi kochanymi wetami – Pani z laboratorium postanowiła jeszcze pohodować świństwa na bulionie, żeby szczepionka była całościowa.

W sobotę wykastrowaliśmy Muchomorka. Już był naprawdę najwyższy czas, a jak przyjedzie autoszczepionka, to nie można poddać kota zabiegowi. Operacja odbyła się pod narkozą dożylną, jak najmniej inwazyjną i już kilka minut po zabiegu mały się wybudził. Śmiga już od wczoraj jakby nigdy nic.

Bardzo boimy się reakcji na tę autoszczepionkę,  to trochę nowatorska metoda. Ale ufamy naszym Paniom Doktor i mamy nadzieję, że w końcu uda nam się kotu pomóc…

Aktualizacja: 04.03.2013 r.

Dostaliśmy maila z zapytaniem, co nowego u Muchomorka… Już się poprawiamy i piszemy relację:

Ano cóż, Muchomorek ciągle ma katar, wciąż furczy, konsultujemy go u różnych specjalistów, ale bezskutecznie – nie ma specjalnie pomysłu na to, co kotu jest :(  W tej chwili czekamy na zamówiony lek ostatecznego rzutu, bo póki co – każda próba odstawienia antybiotyku kończy się pogorszeniem zdrowia, a jednocześnie żaden z tych podawanych dotąd antybiotyków nie pomógł do końca i kociaka nie wyleczył. Mamy też zrobić morfologię, żeby sprawdzić, czy mały czarny organizm walczy, czy też wręcz przeciwnie.

Poza tym, jak na taki katar, to mały czuje się zadziwiająco dobrze: nawet się bawi myszkami i piłeczkami, ma apetyt, je za trzech i nadstawia czarną główkę pod psi pysk. Oczywiście w celu umycia ;)  Jest kochany i bardzo cierpliwy, niejeden człowiek miałby dość codziennych zastrzyków i tabletek, a on znosi to potulnie już ponad dwa miesiące…

Aktualizacja: 14.02.2013 r.

Przedwczoraj Muchomorek jechał „na sygnale” do lecznicy: znów ostry nawrót kataru, a do tego jeszcze całe oko zaklejone ropą, spojówki opuchnięte. A rano przecież wyglądał normalnie… znów zmiana leków, teraz bolesne zastrzyki. Maluszek jest bardzo dzielny, nawet nie płacze podczas bolesnych zastrzyków. Byle pomogło, byle w końcu się wyleczył…

Aktualizacja: 28.01.2013 r.

Muchomorek miał robione rtg klatki piersiowej i czaszki. W płucach jest czysto, ale co do reszty… Jedna zatoka jest niepowietrzna, w drugiej wygląda jakby znajdowało się ciało obce, serduszko wydaje się być powiększone. Nasz Pani Doktor powiedziała, że będzie konsultować małego, pytać kolegów ze studiów i każdego, kto tylko zechce spojrzeć na zdjęcia kociaka. Każda rada, każda opinia jest ważna. Bo musimy coś postanowić. Przyjąć jakiś plan.

Aktualizacja: 21.01.2013

Muchomorek w dalszym ciągu chory. W sobotę po konsultacji weterynaryjnej znów zmieniliśmy antybiotyk. To już siódmy. Kończą nam się możliwości farmakologiczne ;(

Jeśli chcesz adoptować — wypełnij ankietę przedadopcyjną

Przejdź do ankiety (otwiera się w nowej karcie)

10.0.2013 r.

Działki pracownicze. Pełne działkowców, dzieci i zwierzaków. Wśród nich bezdomne koty, niesterylizowane, mnożą się na potęgę. Ale przecież wokół są ludzie, którzy z dobrego serca dokarmiają kocie matki i kocięta. Bo maluszki są takie słodkie. Potem robi się chłodniej, ludzie wyjeżdżają z działek. Czeka na nich praca, szkoła, normalne codzienne życie i ciepłe mieszkanie. A słodkie maluszki zostają. Oswojone, wcześniej dokarmiane, nagle tracą wszystko co miały, nie potrafią same zdobywać pożywienia ani chronić się przed mrozem, zaczynają chorować.

Muchomorek jest jednym z takich działkowych kociąt. Inaczej nie da się wytłumaczyć, czemu 5-ciomiesięczny koci podrostek, który z początku nie dał do siebie podejść, po dwóch dniach zmienił zdanie i jest przytulaczkiem, pozwala zrobić sobie wszystko: obciąć pazurki, umyć buzię, wyczesać, podać zastrzyki… Byle tylko człowiek przytulił, byle pogłaskał po główce, byle można posiedzieć na kolanach.

Na szczęście zauważyła go Pani, która przyjechała na działki zakończyć spóźnione porządki. Zabrała do lecznicy weterynaryjnej, stamtąd trafił do domu tymczasowego.  Zasmarkany tak, że nie mógł oddychać. Zaklejony nosek i buzię myliśmy kilkanaście razy dziennie. Z wyglądu puszysty kociak ważył tyle co nic, jakby był pusty w środku. Wirusa kociego kataru zdążyły nadkazić bakterie i to bakterie bardzo oporne. Muchomorek dostaje już piąty z rzędu antybiotyk i powoli przed nami zaczyna świtać nadzieja, że w końcu się uda, że mały przestanie się dusić, kichać i wyrzucać z noska kilogramy smarków. Że się wyleczy, będziemy mogli go zaszczepić i zacząć szukać własnego, Muchomorkowego domu, takiego już na zawsze.

Tylko, że dług w lecznicy rośnie. Dlatego prosimy o pomoc. Muchomorek dostaje wysokokaloryczne jedzenie, dajemy mu ciepło, opiekę weterynaryjną, zabawki i wszystko to, czego taki koci podrostek potrzebuje, ale nie jesteśmy w stanie sami pokryć kosztów lekarstw dla niego.

Jeśli Ktoś chciałby wesprzeć Muchomorka, prosimy pomoc na naszej aukcji na allegro: http://allegro.pl/show_item.php?item=3113944365 lub bezpośrednie wpłaty na nasze konto w Vivie!

95 2030 0045 1110 0000 0255 4830
Fundacja Międzynarodowy Ruch na Rzecz Zwierząt – Viva!
ul. Kawęczyńska 16 lok. 42a
03-772 Warszawa
z dopiskiem: Muchomorek

Będziemy wdzięczni za każdą złotówkę.

Dziękujemy!